Agata Magdalena Sulikowska – malarstwo

 

Agata M. Sulikowska (ur.1982, Namysłów) studia wyższe ukończyła w Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi na Wydziale Edukacji Wizualnej. W 2007 roku otrzymała dyplom w Pracowni Malarskiej prof. Ryszarda Hungera i Pracowni Grafiki Warsztatowej prof. Tomasza Chojnackiego.

 

Należała do irlandzkiej grupy artystycznej „Battery Heigts Art Group” w Athlone, a od 2015 jest członkiem Nord-Norske Bildende Kunstnere (NNBK) w Norwegii, oraz Troms fylkeskultursenter „Kysten” w Tromso, w północnej Norwegii.

 

Brała udział w licznych wystawach w Polsce i za granicą, m.in. “Man in The Public Space”, Galeria Ask, Asgardstrand, Norway „La Folie Des Grandeurs – Agata M. Sulikowska & Nathanaël Gustin”, Beates Black Box, Kunstforening Tromsø, Norwegia (2017); „SZTUKA TERAZ”, Muzeum Narodowe, Kraków (2016); „Temporary Memories”, Pop-Up Galeria Veita Center, Tromso, Norwegia (2015); „2=TO=OPEN TROMSO”, Gamle Bangsundbrygga and Kysten Atelierelleskap Tromso, Norwegia (2014); „Proscenium Art Exhibition”, Reeves Art Studio, Athlone, Irlandia (2010); „V Concurso Pintura Rapida Villa de Ibi”, Centro de Cultura, Ibi, Hiszpania (2009); „Obraz Przestrzeni Publicznej”, Galeria PROFIL, Poznań 2009; „Otwarta Galeria”, Galeria Opus, Łódź (2004)

 

„Tematyka moich obrazów z ostatnich lat oscyluje wokół przyjaźni, muzyki i przyjemności. Niektóre z nich prezentują sceny etnograficzne dotyczące codziennego życia ludzi różnych kultur („Peruwiańska Pani Sprzedająca Dywany w Pisac-Peru”, „Pasażerowie Peruwiańscy”). Poruszam w swojej twórczości również tematy związane z polityką („Amazigh (Berber)-Ludzie Manifestujący w Madrycie”). Większość dzieł została zainspirowana moimi niedawnymi podróżami rowerowymi po Europie, Ameryce Łacińskiej, Afryce, Japonii i Nowej Zelandii oraz życiem na emigracji, a tematem, który je łączy jest życie ludzi w ich społecznych i kulturowych środowiskach. Uczestnicząc w nich, próbuję przekazać odczucie osoby z zewnątrz, zanurzającej” się w obcą jej rzeczywistość. W moich obrazach staram się przekazać empatię dla widza i pobudzić jego wyobraźnię, traktując to jako niezbędne warunki wstępne interakcji z otaczającym światem i bliźnimi zamieszkującymi ten świat. Tym samym używam sztuki do nawiązania relacji z innymi, dzieląc się i swoimi wrażeniami w formie malarstwa i zachęcając odbiorców do nawiązania kontaktu”.

Prace pokazane na festiwalu Experyment 2018, są to 3 portrety ukazujące lokalną ludność Tromso w północnej Norwegii. Do prac dołączone są kody QR, które przenoszą odbiorcę w świat dźwięku, czyli zarejestrowane są to nagrania udokumentowujące prawdziwe historie ludzi z obrazów w ich ojczystym języku. Poprzez nagranie zamierzam wtopić odbiorce w rzeczywistość, która już nie istnieje, a poprzez obraz w przeszłość która minęła.

 

 

 

Comments are closed.